نتایج جستجو:


خوانش و کاوش درآمدی بر قرآن اثر ریچارد بل و ویلیام مونتگمری وات

خوانش و کاوش درآمدی بر قرآن اثر ریچارد بل و ویلیام مونتگمری وات (1977)

 

مؤسسه پژوهشگران پویا‌واژه که یک مؤسسۀ آموزش زبان انگلیسی حرفه‌ای است با هدف ارتقای سطح زبان تخصصی در قلمرو مطالعات اسلامی دوره‌هایی را برای علاقمندان برگزار می‌کند. این دوره‌ها به دو صورت اند:
1- تلفیقی (هیبرید)، یعنی بخشی از آموزشها حضوری و بخشی دیگر از طریق وب؛
2- مجازی، آموزشها از طریق وب با امکان دسترسی آفلاین به متون و صوت کلاس، و پرسش از مدرس از طریق ایمیل.

با جزئیات اولین دوره تخصصی این مؤسسه آشنا شوید:

گسترۀ مباحث اولین دوره

مطالعات اسلامی، به‌ویژه مطالعات قرآن و حدیث

ابعادی از تاریخ اسلام، به‌ویژه تاریخ جمع و تدوین قرآن


هدف

* اختصاصی

الف- آشنایی استادان و دانشجویان رشته‌های مطالعات اسلامی با سبک مواجهۀ آکادمیک غیرمسلمانان با متن قرآن

ب- یادگیری روش تحلیل متن و بافت آن

ج- آشنایی با معادل انگلیسی اصطلاحات علوم قرآن و حدیث، فقه، و تاریخ اسلام

* عمومی

الف- روخوانی، روان‌خوانی، و فهم متون تخصصی انگلیسی در قلمرو رشته‌های مطالعات اسلامی

ب- آشنایی با سبک نگارش آکادمیک

ج- ارتقای دانش زبان انگلیسی به طور عام

د- افزایش آگاهی در خصوص قرآن، تاریخ تدوین آن، و آموزه‌های آن


مواد و محتوا

متن درس در این دوره کتاب Bell’s Introduction to the Quran خواهد بود. ویلیام مونتگمری وات اثر اولیۀ ریچارد بِل را به طور کامل بازنگری و منتشر کرده است. این کتاب ترجمۀ فارسی ضعیف و نارسایی هم از آقای بهاءالدین خرمشاهی دارد و در این دوره شرکت کنندگان می‌توانند متن انگلیسی را با فارسی آن مقابله کنند.

مباحث کتاب به بافت تاریخی پیدایش قرآن، تاریخ جمع و تدوین قرآن، محتوای آموزه‌های قرآن کریم، و ویژگیهای سبک قرآن اختصاص دارد.

در سایۀ این مباحث به برخی از جدیدترین پژوهشهای مسلمانان و غیرمسلمانان نیز در این دوره اشاره خواهد شد.


روش اجرا

طول دوره: یک ترم تحصیلی در ۱۲ جلسه سه‌ساعته با ۱۵ دقیقه تنفس برای شرکت‌کنندگان حضوری به همراه دسترسی به فایلهای صوتی و متنی از طریق وب در طول دوره؛ دسترسی شش‌ماهه به فایلهای صوتی و متنی جلسات برای شرکت‌کنندگان غیرحضوری و پاسخ به سؤالات از طریق ایمیل.

نحوۀ ارائه: در هر جلسه ادعاهای اصلی یک فصل پاراگراف به پاراگراف قرائت و بیان و سپس از لحاظ ساختار و واژگان کاویده می‌شوند. ارائۀ بخشهای تخصصی در مطالعات اسلامی با سعید عدالت‌نژاد و ارائۀ  آموزش زبانی متن با مجتبی ابراهیم‌زاده غیاث است.


طیف مخاطبان

*تحصیلکرده‌هایی که می‌خواهند اولا با روش تحلیل یک متن کهن ادبی (از دید غیرمسلمانان) آشنا شوند و ثانیا اطلاعاتی نسبتاً جامع و آکادمیک دربارۀ تاریخ قرآن و محتوای آن به‌ دست آورند.
*این دوره برای استادان و آن دسته از دانشجویان سطوح عالی رشته‌های مختلف الاهیات که درصدد هستند با روشهای مواجهۀ غیرمسلمانان با قرآن آشنا شوند بسیار سودمند خواهد بود.
*برای کسانی که می‌خواهند در آینده مقاله‌ای به انگلیسی در قلمرو مطالعات اسلامی بنویسند یا متون انگلیسی مشابه بخوانند یا در کنفرانسی بین‌المللی شرکت کنند، این دوره فرصت بسیار خوبی است تا دانش عمومی و تخصصی خود را ارتقا دهند.
*انتظار می‌رود مخاطبان از دانش و مهارت زبانی نسبی (حداقل در سطح آیلتس ۵) برخوردار باشند تا از سطح علمی کلاس باز نمانند.
*برای بخشی از شرکت‌کنندگان کد تخفیف در نظر گرفته شده است. لطفا هنگام ثبت نام به آن توجه کنید.


نام‌نویسی

ثبت نام در دورۀ هیبرید (984000 تومان)

ثبت نام در دورۀ مجازی (648000 تومان)


کد تخفیف

20 درصد تخفیف برای طلاب و دانشجویانی که شهریه کلاس واقعا برایشان مقدور نیست (به تشخیص خود فرد)
کد تخفیف: 20off

اطلاعات دوره

آغاز کلاسهای این دوره: پنجشنبه چهارم مهر ماه ۱۳۹۸

زمان: هر پنجشنبه، ساعت ۱۰ تا ۱۳

مکان: تهران، خیابان 16 آذر پلاک 24، روبروی درب غربی دانشگاه تهران، طبقه سوم.

برای اطلاع بیشتر از مؤسسه پویا واژه به اینجا مراجعه کنید.

شهر زیبا

در كانون اصلاح و تربیت شهر زیبا نوجوانان زندانی با خواست «اعلا» جمع می‌شوند تا هجدهمین سالروز تولد «اكبر» را جشن بگیرند. اكبر متهم به قتل دختری است و حالا زمان قصاص اوست. اعلا، دوست اكبر، برای كمک به او به اتفاق «فیروزه» خواهر اكبر برای گرفتن رضایت به سراغ شاكی پرونده «ابوالقاسم» (پدر مقتول) می‌روند.
ابوالقاسم كه با سماجت آنها روبرو می‌شود، به دادگاه می‌رود تا اجرای حكم را جلو بیندازد، اما به او می‌گویند باید منتظر باشد و ابتدا پول دیه را آماده كند. ابوالقاسم كه توانایی پرداخت پول را ندارد سعی می‌كند این مبلغ را از صندوق بیت‌المال تهیه كند، اما كسی حاضر به امضای ورقۀ استشهاد نیست.
از طرفی به تدریج میان فیروزه ـ كه از همسر معتادش جدا شده ـ و اعلا نیز علاقه‌ای به وجود می‌آید. زن ابوالقاسم كه می‌خواهد به جای قصاص پول دیه را بگیرد و خرج مداوای دختر معلولش كند، به ابوالقاسم اصرار می‌كند تا رضایت بدهد. ابوالقاسم مخالف است و تصمیم دارد برای تأمین پول دیه خانه را بفروشد، اما باز هم موفق نمی‌شود و اعلا معامله را به هم می‌زند. ابوالقاسم كه سماجت فیروزه و اعلا را می‌بیند درنهایت می‌گوید که حاضر است رضایت بدهد، اما حالا فیروزه مبلغ دیه را ندارد كه پرداخت كند.
همسر ابوالقاسم با همفكری برادرش به این نتیجه می‌رسند که چون اعلا پسر لایقی است، پس مقدمات ازدواج او را با دخترش فراهم و از گرفتن پول دیه صرف‌نظر كنند. آنها قصدشان را به فیروزه می‌گویند و از او می‌خواهند مقدمات ازدواج را فراهم كند. اعلا كه از قضیه خبر ندارد به فیروزه می‌گوید قصد دارد پول دیه را از هر طریق ممكن تأمین كند، اما با مخالفت و پرخاش فیروزه روبه‌رو می‌شود و از طرفی نیز وقتی قصد خانوادۀ ابوالقاسم را می‌فهمد، تصمیم نهایی را به فیروزه واگذار می‌کند. فیروزه تظاهر می‌كند كه به اعلا علاقه ندارد. اصرار مددكار كانون نیز بر اینكه ابوالقاسم را از شرطش منصرف كند به جایی نمی‌رسد. اعلا دوباره نزد فیروزه بر می‌گردد، اما فیروزه در را به روی او باز نمی‌كند.

شرح زندگانی من

تاريخ اجتماعی و اداری دورۀ قاجاريه

شرح زندگانی من تاریخ معاصر ایران است با لطف و حُسن یک شاهکار ادبی یا شاهکاری ادبی است همراه با تاریخ‌آموزی و دیدن فراز و فرودهای تحولات اجتماعی ایران در یک سدۀ گذشته. این کتاب در دستۀ سرگذشت‌نامه/ زندگی‌نامه‌نویسی و در شاخۀ خودزندگینامه/خاطره/حَسبِ‌حال‌نویسی می‌گنجد و از نخستین و معروف‌ترین خودزندگی‌نامه‌نویسی‌های فارسی معاصر است. گو اینکه در فارسی کلاسیک خاطره‌نویسی به این شکل و شیوه و با این تلقی از موضوع دیده نشده است.
شرح زندگانی عبدالله مستوفی که روایتگر برهه‌ای مهم از تاریخ معاصر ایران است، راوی سبکِ زندگی و شیوۀ زیست فردی و اجتماعی و نحوۀ گذران روزمره‌ای است که همین پیش پای ما امروزی‌ها، رگه‌هایی از آن موجود بود، اما اکنون دیگر فاتحۀ تتمه‌اش هم خوانده شده است و دیگر در زمرۀ «زمان از دست رفته» قرار دارد و بازیابی آن راه و رسم‌ها، آن روال‌ها، امروز فقط یک راه دارد: خواندن نوشته‌هایی از گونۀ شرح زندگانی من.
وقایع مهم معاصر در شرح زندگانی من از زاویۀ دیدِ شخصیِ مستوفی و تجربه و برداشت او از قضایا، از بیان تاریخیِ صرف و صرفِ گزارش تاریخی فاصله می‌گیرد؛ اگرچه دغدغه‌های اصلی مستوفی در شرح زندگانی‌اش مسائل جمعی است، دیدِ خاص او به این رخدادها به شکل دیگری ما را در معرض فهم آن اتفاقات قرار می‌دهد، گونه‌ای متفاوت با آنچه در گزارش‌های تاریخیِ صرف خوانده‌ایم. چون در شرح زندگانی من تاریخ عمومی معاصر به تجربۀ شخصی «من» درآمده است و زندگی شخصی نویسنده هم به تجربه‌ای «عام»، یعنی به تجربۀ «ما».
توصیف ویژگی‌های نثر مستوفی، به اینکه لایه‌لایه است و سرشار از قصه و روایت‌های زبانزد عام و خاص، برگرفته از کلام مردم یا از متون مکتوب کلاسیک، برای کسی که این متن را نخوانده باشد چنین تصوری ایجاد می‌کند که ما با نثر فارسی معیار یا نثری ادبی همچون نثرهای درجه یک کلاسیک روبه‌روییم؛ اما در واقع چنین هست و نیست؛ شرح زندگانی من افزون بر آن، به اقتضای موقعیت، از نقل‌قول، گفتارنویسی و ضرب‌المثل به فارسیِ لهجه‌های اصفهانی، آبادانی، شیرازی، اراکی، کاشانی و … و به زبان ترکی و عربی و زبان و اصطلاحات طبقات اجتماعی و اصناف گوناگون، زبان داش‌مشدی‌های تهران، نفرین‌ها، فحش‌ها، تعارف‌ها، دعاها، قسم‌ها، شوخی‌ها و مزه‌پرانی‌ها و متلک‌های اصناف و اقشار مختلف مردم غنی و پربار است.

«خلاصه‌ای از یادداشت مهری بهفر در نشریۀ رود»

بوطیقای جهالت

گرفتاری‌هایی که آدمیزاد با خودش، دیگری و جهان دارد

حمیدرضا ابک چنانکه در مقدمۀ بوطیقای جهالت می‌‍گوید، وقتی یادداشت‌های این کتاب را با گوشی تلفن همراه می‌نوشت، خیال انتشار آن را به شکل کتاب در سرنداشت و آن را یادداشت‌های پراکنده‌ای می‌داند که «مهم‌ترین وجه اشتراکشان این است که یک نفر تمامشان را نوشته، فقط همین». بنابراین ابک هم به شکل خاص خود خیال مخاطبی را که پی‌جویِ دسته‌بندی کتاب و انسجام مضمونی و از این دست مطالب است از همان ابتدا راحت کرده است و در همین مقدمه روشن می‌کند که سه‌گانۀ دیدن و اندیشیدن و نوشتن چگونه در او عمل کرده‌اند.
ابک با دیدن و اندیشیدن و نوشتن می‌خواهد بی هیچ چشم‌پوشی‌ای با حقیقت مسائل حتی بدترین‌هایشان چشم در چشم شود: «تمام این مطالب نوشته‌های بعد از دوران روزنامه‌نگاری نویسنده‌اند. نوشته‌های دوران بازنشستگی، دورانی که دیگر نه تحریریه‌ای برای نویسنده باقی مانده بود، نه تایپیست و ویراستاری و نه رفیقی که قبل از انتشار بدهی مطلبت را بخواند و گوشه‌هایش را سوهان بزند و نه راستش حتی آرمانی که به خاطرش بخواهی تخته‌سنگی را از این سو به آن سویش بگردانی. دوران لمیدن روی کاناپۀ قهوه‌ای و چای‌نوشیدن و رهاشدن در حسرت روزگاری که بود یا روزگاری که ما خاطره‌اش را برای خودمان آراسته‌ایم تا شرمسار امروزمان نباشیم؛ دوران آغاز “می‌دانم”ها، دوران رنگ‌باختن تمام پاسخ‌هایی که زمانی گمان می‌کردی برای پرسش‌هایت داشتی. دوران درک اهمیت بنیادین نقش جهل.»
ابک نوشته‌های آفاقی ـ انفسی‌اش را پس از آن ایام که با روزنامه‌های بانشاط به سر شد، رقم زده است، بی‌آنکه همچون روشن‌فکران دهۀ سی چراغِ سوخته هزار بر لبش سخن به مُهر دوخته باشد. او آن سوی امید و ناامیدی، درهای شیشه‌ای شک را یک‌یک به روی خواننده باز می‌کند: درِ اول، روزگار کار و آرمان؛ درِ دوم، حسرت آن دوران؛ درِ سوم، هراس از خودفریبی پنهان در حسرت‌سازی و خاطره‌پردازی.
در بوطیقای جهالت ترکیب غریبی از حس‌های جوراجور نمی‌گذارد آرام و بی‌خیال بخوانی. در این اثر گاه پرسش عجیبی توجهت را جلب می‌کند؛ پرسش مهمی که همیشه آنجا بوده کنار دستت، روی پیش‌بخاری کنار کتاب هزار و یک‌شب، ولی تو از خودت نپرسیدی: «چه می‌کرد پادشاه وقتی از خواب بیدار می‌شد؟ چه پیش چشمانش می‌آمد وقتی بازشان می‌کرد در تمام آن هزار و یک روز که فرداهای آن هزار و یک شب بودند؟» (ص116).
زبان ابک سرزنده و تر و تازه است و از دایرۀ لغات متنوعی بهره‌ور که دست‌کم بخشی از آن را خودش در حالِ زیر و بالاکردن موضوعات و گیردادن به چیزها موقع نوشتن ساخته است.
اگر بخواهم میان هر یادداشت از نوشته‌های بوطیقای جهالت وجه اشتراکی بجویم، خواهم گفت طنز و جِد، شک و شجاعت، شجاعت نه فقط در شک‌کردن، که در زل‌زدن در چشم دلتنگی و اندوه، ملال و بن بست.

«خلاصه‌ای از یادداشت مهری بهفر در نشریۀ رود»

رقص در غبار

رقص در غبار داستان «نظر» پسر جوانی است که به اصرار پدر و مادر و دوستانش مجبور به طلاقدادن همسرش «ریحانه» می‌شود، زیرا مادر ریحانه زن فاسدی است و همه هم این را می‌دانند. نظر که ریحانه را همچنان دوست دارد، سعی در پرداخت مهریۀ او دارد. او به صورت اتفاقی همراه پیرمردی مارگیر می‌شود و به بیابان می‌رود. پیرمرد مرموز و کم‌حرف ابتدا با نظر صحبت نمی‌کند؛ ولی هنگامی که نظر در تلاش برای گرفتن مار گزیده می‌شود، با او حرف می‌زند و می‌گوید مردی را که به زنش نظر داشته کشته و از زندان فرار کرده است و زنش نیز او را پس از حبس رها کرده است. پیرمرد نظر را به بیمارستان می‌رساند و هزینۀ درمان او را تأمین می‌کند، اما نظر پول‌ها را برای پرداخت مهریه برداشته و فرار می‌کند. پیرمرد نیز پس از این اتفاق ماشین و کار خود را رها می‌کند و ناپدید می‌شود.

پرسه در عرصۀ روزمرگی

پرسه در عرصۀ روزمرگی 67 یادداشت کوتاه است از سیدمحمد بهشتی که به مناسبت‌های مختلف نوشته شده‌اند. این یادداشت‌ها بنا به مناسبت و زمانی که نوشته شده‌اند موضوعات مختلفی دارند؛ از جمله اقتصاد، فرهنگ، شهر، مدنیت، یادوارۀ مرحوم مؤذن‌زادۀ اردبیلی، سوگ‌نامۀ مریم میرزاخانی و … .
این کتاب ماحصل پرسه‌های روزمرۀ نویسنده لابلای اخبار و رویدادها و اشخاص است. چیزهایی که در وهلۀ نخست به هم بی‌ارتباط به نظر می‌رسند؛ مثل اشیاء جمع‌شده در کشکول، ولی فصل مشترک همۀ آنها این است که بی‌ عزم سوداگری و پیش‌فرض حول آنها گشته‌ است و نازشان را کشیده‌ است. در نگاه سوداگرانه آن چیزی یافت می‌شود که خود می‌خواهیم، ولی در پرسه‌زدن، خود را در معرض دیدن و شنیدن و استشمام و مشمول لطف موضوعات قرار می‌دهیم. این همان جنس شناختی است که فرهنگمان ما را به آن دعوت کرده؛ یعنی شناختی که بر اثر انس و الفت به دست می‌آید. از این رو می‌توان گفت همۀ این یادداشت‌ها در یک امر مشترک هستند و آن اینکه همه‌ ماحصل نگاه فرهنگی به موضوعات‌ است.
اگر بتوان برای مجموعه نوشته‌های سیدمحمد بهشتی مرکزی متصور شد، آن ایران است. نوشته‌های او آرزوی بهروزی ایران را در مشاهده و کشف و اندیشه‌هایش می‌جوید. حتی نگاهی به عنوان یادداشت‌هایش نشان می‌دهد که او با نوشته‌هایش خلاف این گفتۀ مد روز را ثابت کرده است که شعر فارسی باعث شده اندیشیدن فروکاهد و رو به ضعف نهد. بهشتی با شعر و ادب کلاسیک و معاصر فارسی می‌اندیشد و با نقش کاشی و طرح فرش ایرانی از مسائل واقعی بیرونی عینی‌ای می‌گوید که امروز در مقام و موقعیت ایرانی با آن روبه‌روییم. او همچنین به طرز رفتار و نگرش عادی جاری اهالی امروز ایران دقیق می‌شود و ربط و پیوندشان را با رویه‌های گذشته می‌جوید.
آنچه بهشتی در این کتاب نوشته است فارغ از اینکه با همۀ آن یا بخش‌هایی از آن موافق باشیم یا مخالف، به صرف پیوستگی تام و تمامش با مسائلی که امروز احاطه‌مان کرده‌اند، به صرف اندیشیدن دربارۀ مسائل نوآمده و اجتناب‌ناپذیر کنونی، آن هم از طریق فرهنگ و سنت، در حکم نانِ شبِ فرهنگی است.

«خلاصه‌ای از یادداشت مهری بهفر در نشریۀ رود»

زیر دست و پای روزمرگی

مجموعه یادداشت‌های کوتاه (شهریور 1379 تا آبان 1395)

بسیار است اموری که با زندگی چنان عجین شده که حضورشان ساده و بدیهی پنداشته می‌شود. زیر دست و پای روزمرگی تلاشی است برای دیدن ارزش و حکمت نهفته در این امور.
این کتاب از مشاهده، اندیشه‌ورزی و فهم نویسنده‌ای فرهیخته برآمده که اندیشه‌هایش را ارادۀ معطوف به اصلاح امور، رنگی از امید داده است. او رویکرد اصلاح دارد و «روی به جانب آبی» و کیمیای کمیاب امیدواری اصیل و حقیقی‌اش، همچون لعاب فیروزه‌ای کاشی ایرانی، روی تمامی تأملات و اندیشیدن‌هایش کشیده شده است؛ بی آنکه امیدواری‌اش در دامچالۀ تحمیق‌های پوپولیستی بیفتد، بی آنکه امیدواری‌اش چون شیره‌ای چسبناک چنان راه‌های فکر را مسدود کند که خود فکر منتفی شود و فقط امیدی بی‌ربط و معنی بر جای بماند. امیدواری در اندیشه‌ها و تأملات سیدمحمد بهشتی روی به بازسازی، بازآفرینی، تصحیح فکر و رفتار و در یک کلام روی به آبادی و بهبود دارد و و ره‌زنِ اندیشیدن نیست.
نوشته‌ها و یاداشت‌های حسینی در این کتاب به لحاظ موضوع بسیار متعددند و با همۀ تعدد و تنوع، در هر یک نگاهی باریک‌بین و نافذ و تفکری از آنِ خود نویسنده وجود دارد؛ ترکیبی از دانسته‌های وسیع نویسنده در باب شهر و موزه و میراث فرهنگی و معماری و شعر فارسی و فرهنگ ایرانی با مشاهده و تأمل در رویدادهای در حال رخ‌دادن، اندیشیدن به آنچه در گوشه و کنار و در گذشته و حال در جریان بوده یا هنوز هست، و راهی به حساسیت‌های درونی نویسنده گشوده است.
در نوشته‌های سیدمحمد بهشتی «فرهنگ» هم موضوع اندیشیدن است و هم راه اندیشیدن. او هم خود به فرهنگ می‌اندیشد و هم راه بیان آنچه می‌اندیشد در عناصر فرهنگی‌ای است که آن را در بافت افکارش جذب کرده است.

«خلاصه‌ای از یادداشت مهری بهفر در نشریۀ رود»

در کوچه‌های پراگ

book-preview

‌مشاهده‌های اجتماعی، زنانه و ادیبانه

در کوچه‌های پراگ نوشته‌های آفاقی ـ انفسی استادی زبان‌شناس است که برای تدریس برخی منابع مربوط به ادبیات فارسی به دانشگاه چارلز در پراگ رفته است. آنچه او از روزهای تدریسش در دانشگاه چارلز نوشته، آزادتر و بازیگوشانه‌تر از آن است که در ذیل سفرنامه‌های دانشگاهی یا سفرنامه‌های متعارف جای بگیرد. سفر البته نقش مهمی در این نوشته‌ها دارد. سفر نویسنده به پراگ، همزمان، آغاز سفری است به درون خود و زیرورو‌ کردن فکرها و اندیشه‌های قاطع و قطعی نویسنده. اگرچه نویسنده با فروتنی مقصود از سفرش را اینگونه توصیف می‌کند: «من آمده بودم تا رود زندگی را در رگ‌های سفت و سخت و سرد این سوسیالیست‌های یخ‌زده جاری کنم. من با خود چشمه‌های جوشانی از ادب و عرفان آورده بودم.» (ص32)، اما به خلاف این خواست، نوع تأملات او نشان می‌دهد این سفر یکطرفه نبوده و سفر نویسنده به پراگ (بخوانید غرب)، سفر پراگ به درون او هم بوده است و او را با چالش‌هایی روبه‌رو کرده که بخش عمده‌اش از سطور سفید میان کلام او خواندنی است؛ اگرچه در سطور سیاه، از باور قطعی و ‌روشن‌بودنِ مسائل سخن رفته باشد.
کتاب در کوچه‌های پراگ از جنبه‌های متعدد جالب توجه است و خواندنی. یکی از این حیث که نویسندگانِ آثاری از این دست ـ آثاری غیرداستانی که مبنایش مشاهدات و تأملات نویسنده است ـ بیشتر مرد بوده‌اند. روشن است که استادان زن کمتر برای تدریس و به عنوان فرصت مطالعاتی به دانشگاه‌های خارج فرستاده می‌شوند یا خودشان می‌روند. و میان این کمترها هم نادرند کسانی که یادداشت‌هایی نوشته و منتشر کرده باشند، آن هم در قالب نوشته‌هایی که سویۀ شخصی تأملات مطرح است و اندیشه‌ورزی و فراخوانیِ حس‌ها در روبه‌رویی با موقعیت‌ها اقتضای کار است. شاید یکی از موضوعاتی که به نویسندۀ کتاب در کوچه‌های پراگ آزادی می‌دهد حجابی است که  او بنا به خواست و باور خودش، چه در تهران و چه پراگ، چه در دانشگاه علامه طباطبایی و چه دانشگاه چارلز بر سر دارد؛ بنابراین مشاهدۀ او از مشاهده‌شدنش و تجربه‌ها و دیده‌ها و دریافت‌هایش به خودی خود دردسرساز نیستند. و حُسن آن برای خواننده این است که می‌تواند شاهد مشاهدۀ نویسنده از موردِ مشاهده قرار گرفتنش باشد و از منظر تازه‌ای چیزهای دور از چشم‌رسی را نظاره کند، انگار گشوده‌شدن پنجره‌ای از دلِ کورِ دیوار رو به مای خواننده.
در کوچه‌های پراگ، پراکندگی مضمونی مثل دیگر آثار آفاقی ـ انفسی پوششی است بر دغدغه‌های نویسنده که همۀ راه‌های پراگ، مشاهدات، گفت‌وگوها و اندیشیدن‌ها به آن ختم می‌شود: زن، دین‌داری و  آزادی‌های فردی غرب. در کوچه‌های پراگ مشاهدۀ دنیای بیرون است، از منظر تفاوت‌هایی که یک زن مسلمان در موقعیت استادی دانشگاه با بحران ارزش‌های دینی در جهان امروز دارد.

«خلاصه‌ای از یادداشت مهری بهفر در نشریۀ رود»

انسان‌گرایی در تفکر اسلامی

ابوعلی مسکویه، فیلسوف و مورخ قرن چهارم هجری، نه فیلسوفی طراز اول است و نه مورخی که نتوان او را نادیده گرفت. پس چه ویژگی‌ای دارد که محمد ارکون او را در مقام نمایندۀ انسان‌گرایی اسلامی قرن چهارم برگزیده و اثری مفصل را به او اختصاص داده است؟
ارکون چنین پرسشی را برخاسته از سیطرۀ نظریه‌ای در تاریخ افکارنویسی سنتی غربی می‌داند که فقط نوابغ را سازندۀ تاریخ و شایستۀ مطالعه می‌بیند و البته نبوغ آنها را نه محصول فضا و زمانه‌ای خاص، بلکه امری ذاتی و بی‌ارتباط با محیط اجتماعی و فرهنگی زندگی آنها می‌داند. روش تاریخ افکارنویسی سنتی مستشرقان غیر از شیفتگی دربارۀ «نظریۀ نبوغ ذاتی» در چنبرۀ مسئلۀ اصل و منشأ نیز گرفتار است. این روش فکر فلسفی و علمی در جهان اسلام را صرفا به اخذ و اقتباس منفعلانۀ فلسفۀ یونانی منحصر می‌داند و آثار فلسفه و علم اسلامی را عاری از هر اصالت و ابتکار می‌بیند؛ زیرا بدون اینکه چیز جدیدی به علم و فلسفۀ یونانی بیفزاید، فقط ظرف رسانایی بوده است که اندیشۀ یونانی را در خود نگه داشته، سپس به جای دیگری (غرب لاتین مسیحی) منتقل کرده است و البته برای مورخ اندیشۀ اسلامی، کاری جز فهم تحریف‌ها و بدفهمی‌ها و اشتباه‌هایی که در ترجمه رخ داده است نمی‌بیند.
ارکون با نقد این سنت تاریخ فکرنویسی به پژوهش در زندگی و آثار مسکویه در چارچوب زمانی و مکانی فرهنگ اسلامی در قرن چهارم می‌پردازد و تصویری پویا و گیرا از زندگی فکری و اجتماعی آن دوره ترسیم می‌کند. وی به بررسی کارکرد روانی ـ اجتماعی آثار مسکویه و نقش آنها در شکل‌گیری انسان‌گرایی تمدن اسلامی می‌پردازد و نشان می‌دهد این آثار نه فقط در شکل‌گیری این انسان‌گرایی، که در گسترش و بقای آن هم نقش داشته‌اند. از نظر او مسکویه انسانی فرهیخته است که با همۀ نقص‌های اخلاقی و امتیازهایش با همۀ آشفتگی درونی و اقدامات بیرونی‌اش و با جرئت نقادانه‌اش نمایندۀ اجتماعی است که در آن زیست می‌کند.
اهمیت مسکویه در میان متفکران هم‌عصرش در این بود که هم فیلسوف بود و هم مورخ. تجارب الامم اثر تاریخی مسکویه، پرده از شخصیت دوبعدی او بر می‌دارد و نشان می‌دهد که مسکویه هم حکیمی نظریه‌پرداز است و هم ناظری هوشمند که اعمال و اقدامات حاکمان را زیر نظر دارد و ثبت می‌کند.
روشی که ارکون برای پژوهش درباب ابوعلی مسکویه با قراردادن او درون بافت و محیط اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی زمانه‌اش در پیش می‌گیرد او را قادر می‌سازد که در «فرجام سخن» به بحث دربارۀ این پرسش بپردازد که چرا مسلمانان نتوانسته‌اند وارد دوران مدرن شوند. حتی اگر پاسخ و نظر او را نپذیریم، باید اذعان کنیم که این اثر محمد ارکون، برعکس آثار دیگرش که بیشتر طرح و پیشنهاد پروژه‌های عظیم فکری و ارشاد دیگران به انجام آنهاست، یگانه اثر تحقیقی اوست که در حکم نمونه‌ای درخشان در تاریخ فکر یا تاریخ اندیشه‌ها خواندن آن توصیه می‌شود.

«خلاصه‌ای از یادداشت مسعود صادقی در نشریۀ رود»

دوره مجازی خوانش و کاوش درآمدی بر قرآن

در دوره مجازی خوانش و کاوش درآمدی بر قرآن آموزش‌ها از طریق وب با امکان دسترسی آفلاین به متون و صوت کلاس و نیز امکان پرسش از مدرس از طریق ایمیل مهیا است. ثبت نام کنندگان در این دوره هر هفته به مدت شش ماه به مطالب دسترسی خواهند داشت.

 

آغاز کلاسهای این دوره: پنجشنبه چهارم مهر ماه ۱۳۹۸
زمان: هر پنجشنبه، ساعت ۱۰ تا ۱۳
مکان: تهران، خیابان 16 آذر پلاک 24، روبروی درب غربی دانشگاه تهران، طبقه سوم

اطلاعات کامل دوره خوانش و کاوش درآمدی بر قرآن در اینجا

صفحه 1 از 25612345...102030...>>



جستجوی پیشرفته با گوگل

این جا یک سایت کتاب فروشی نیست.

هدف اول و غیر انتفاعی ما معرفی بهترین ها در میان انبوه آثار است.

در عین حال امکان خرید هم دارید.

در حال بارگذاری
تمام حقوق برای وب سايت آثار برتر محفوظ است. © 1387 - 1398
پياده سازی قالب توسط شرکت پرتونگار