حريت و روحانيت

نویسنده: عبدالكريم سروش
كيان، سال پنجم، شماره ۲۴، فروردين و ارديبهشت ۷۴  

فیپا:
سروش، عبدالكريم، ” حريت و روحانيت “، كيان، سال پنجم، شماره ۲۴، فروردين و ارديبهشت ۷۴، صفحه ۲-۱۱.

شریعتی را از«منهاییّون» شمرده اند، یعنی از کسانی که اسلام را منهای روحانیّت میخواست و وجود صنفی به نام« روحانیّت» را بر نمی تافت و آن را مظهر« تزویر» می دانست که دست در دست ارباب زر و زور به تهی کردن مغز و کیسه مردم می پردازد. وی اسلام بدون آخوند را مطرح می کرد، همچنان که دکتر مصدق اقتصاد بدون نفت را. البته در این میان، هیچ از احترام به «عالم دین» فرو نمی گذاشت و «پرولتر» بودن طلبه علوم اسلامی را هیچ گاه فراموش نمی کرد و پارسایی ها و پاکی های روحانیون واقعی را مطلقا منکر نبود. مواضع وی البته خالی از تناقض نبود و چنان که در فربه تر از ایدئولوژی آورده ام. ایدئولوژیک کردن اسلام، که منتهای رغبت و همّت وی بود، ناخواسته به تشکّل طبقه ای رسمی از مفسّران ایدئولوژی منتهی می شد که همان عیوب و آفاتی را داشت که وی از آن ها می گریخت.

>>> برای دانلود رایگان مقاله عضو شوید

نظر شما:

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

معادله زیر را حل کنید: *

در حال بارگذاری
تمام حقوق برای وب سايت آثار برتر محفوظ است. © 1387 - 1395
پياده سازی توسط شرکت پرتونگار