کنفرانس نگاه فلسفی به مساله مهاجرت و پناهندگی

محل برگزاری: برلین
تاریخ اعتبار: ۱۵-۰۵-۱۳۹۵

پذیرش پناهندگان به لحاظ فلسفه اخلاق عملی انسانی و عدالت طلبانه است. دولتها برابر معاهدۀ ژنو ملزم به پذیرش و میزبانی آنها هستند. اما با اقزایش تعداد آنها و مشکلاتی که برای مردم میزبان پیش می آید سوالات دیگری هم از قبیل مرزبندی های سیاسی جغرافیایی، مسائل نژاد پرستانه و بحرانهای اقتصادی مثل بیکاری مطرح می شوند. در کنفرانس زیر این پرسش ها و تعارض ها بحث خواهد شد. متخصصان فلسفه اخلاق، عالمان علوم سیاسی و جامعه شناسی و رشته های از این دست میتوانند با ارسال مقاله در این کنفرانس شرکت کنند.

In recent times the refugee question became a central challenge in Europe. According to the UNHCR, more than 64 million people had to flee their homes and seek refuge and safety elsewhere. Although only very few of these refugees manage to get to Europe, discussions on the refugee question in Europe are highly controversial. International conventions as the Geneva convention for the protection of refuges oblige states to host refuges. But whereas on the one hand the public and civil society support the protection of refugees and welcome them, on the other hand parts of the public present refugees as a threat and danger. Extremist right wing movements threaten and attack refugees, their homes and individuals of civil society in favor of refugee protection. In all of the European countries national conservative, extreme right and racial discourses and movements are growing.

Many countries do not take in refugees at all and built high fences or implement strict border controls. Along the closed European borders refugees بیشتر بخوانید

مطالعه انتقادی آثار شهید مطهری در زمینه حدیث شناسی

مطالعه انتقادی نسبت به آثار همه علما و بزرگانِ اندیشه ضرورتی است که در جامعه ما به ندرت به آن توجه می شود. این دست مطالعات در پویایی تحقیق و رشد بیشتر دانش پژوهان بویژه در عرصۀ مطالعات اسلامی بسیار موثر است. در سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی همواره دربارۀ شهید مطهری نکات ارزنده و مثبت از فعالیتهای علمی ایشان از طریق رسانه های رسمی به مخاطبان عرضه شده است. در طول این سالها شاید یکی دو مقاله در نقد آرای کلامی و سیاسی شهید مطهری نوشته و منتشر شده باشد. به تازگی مهرداد عباسی، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات، ضمن ارج نهادن به فعالیتهای علمی شهید مطهری به مطالعه انتقادی دیدگاه های او در حدیث شناسی پرداخته است. در مقاله او گفتمان تبلیغ و تحقیق تفکیک شده اند و به فضایی که شهید مطهری در آن می زیست کاملا توجه شده است ولی در عین حال خواننده با نقدهایی از منظر حدیث شناسی بر گفته ها و نوشته های مطهری آشنا می شود. نام مقاله مهرداد عباسی “رهیافت به حدیث در اسلام شناسی مرتضی مطهری” نام فارسی چندان گویایی برای محتوای مقاله اش نیست ولی به خوبی از عهدۀ بررسی و ارزیابی میزان تسلط مطهری بر شناخت سند، اسناد و محتوای حدیث برآمده است. در این مقاله جا داشت نویسنده در باره داوری هایی که شهید مطهری به طور مطلق در باره گرایش های اخباری گری در فرهنگ شیعه داشته نکته هایی را گوشزد می کرد. برای دریافت نسخه کامل مقاله اینجا را کلیک کنید.

تشیّع: ریشه ها و باورهای عرفانی اثری از محمد علی امیر معزّی

نقد و بررسی:

تشیّع: ریشه ها و باورهای عرفانی
نام اثری است که محمد علی امیر معزّی، محقق ایرانی مقیم فرانسه، مؤلف آن است. این کتاب در اصل به زبان انگلیسی با عنوان The Spirituality of Shī‛ī Islam در سال ۲۰۱۱ با همکاری مؤسسه مطالعات اسماعیلیه در لندن منتشر شد. ترجمه فارسی نسبتا خوب آن به توسط نورالدین الله دینی به همت انتشارات نامک در سال ۱۳۹۴ منتشر شده است. غلطهای فاحش در ضبط اسامی اشخاص و کتابها بعلاوه مواردی از ترجمه مبهم این احتمال را تقویت می کند که مؤلف ترجمه فارسی را ندیده باشد، هر چند در ابتدای کتاب به نقل از او یک یادداشت یک سطری در تشکر از مترجم و ناشر آمده است.

معرفی کتاب تشیع: ریشه ها و باورهای عرفانی

کتاب در چهار بخش (نام بخش ها در ترجمه حذف شده) و چهارده فصل بعلاوه فهرست منابع و نمایه تنظیم شده است. بخش اول با عنوان ظهور اولیه و آشنایی های کهن به دو مقاله اختصاص یافته است: اول، تاملاتی بر اصطلاح «دینِ علی»: ریشه های ایمان شیعی؛ دوم، شهربانو، مادر ایران و مادر امامان: حلقۀ وصل ایران پیش از اسلام و شیعۀ امامی. در مقالۀ دوم اسطوره ای بودن فردی به نام شهربانو همسر امام حسین (ع) و مادر امام علی بن الحسین (ع) و چگونگی راه یافتن این نام به منابع قرن چهارم به بعد شیعه و سپس تغییر و تحولات آن بررسی شده است. بخش دوم با عنوان ماهیت امام شش فصل دارد که در آنها به ترتیب از جنبه های الوهی امام، وجود پیشینی امامان، وجود ملکوتی آنها، معجزات امام و چند نکته در باب ولایت امامی و این که بر اساس تفاسیر قدیم شیعی این فقط امامان هستند که لایق صفت انسان و انسان خدایی هستند. در همۀ این فصل‌ها نویسنده با اتکا بر متون حدیثی (و غالبا بدون تحلیل‌) نشان می‌دهد چگونه شیعیان نخستین به صفات فرا انسانی برای امام قائل بودند. بخش سوم با عنوان اعمال معنوی و تفسیری سه مقاله دارد: اول، پهلوانِ (در ترجمه فارسی «مجاهد») تأویل، که در آن شعری با مضمونِ غالیانه از ملاصدرا (متوفی ۱۰۵۰) در بارۀ صفات امام علی بن ابیطالب (ع) بررسی شده است. امیر معزّی در مقاله دوم مسألۀ رؤیت امامان در خواب و بیداری را بررسی کرده و به این تعارض می پردازد که چگونه مطابق توقیع امام زمان به نائب چهارم هر مدعی دیدار امام را باید تکذیب کرد و از سوی دیگر عالمانی چون سید بن طاووس و بحرالعلوم و دیگران ادعای ملاقات با امام داشته اند. در نهایت امیر معزی در مقاله سوم به گفتن چند نکته در باره ادعیه شیعه بسنده کرده است. بخش چهارم با عنوان جنبه هایی از معادشناسی فردی و جمعی سه مقاله دارد: اول، آخر الزمان و بازگشت به مبدأ، دوم، تحلیلی بر گونه شناسی شخصیت کسانی که مدعی دیدار با امام غایب اند و سوم، غیبتی سرشار از حضور که در آن به تفسیر شیخیه از مسألۀ غیبت پرداخته شده است.
امیر معزی منابع تحقیق خود را به متون قدیم شیعه منحصر کرده است: یعنی از ابوجعفر احمد بن محمد بَرقی (متوفی ۲۷۴ یا ۲۸۰ه. ق) در المحاسن شروع کرده و به آن دسته از آثار شیخ صدوق (متوفی ۳۸۱) که قبل از سهو(اِسهاء) النبی نوشته شده¬اند، پایان داده است. در میانه این دوره کسانی مثل محمد بن حسن صفار قمی (متوفی ۲۹۰)، فرات کوفی (متوفی احتمالا ۳۰۰)، علی بن ابراهیم قمی (متوفی ۳۰۷) و محمد بن یعقوب کلینی (متوفی ۳۲۹) قرار می گیرند. اصل ادعای امیر معزی به تبع وات و فان اس در این کتاب این است که در این بازه زمانی تقسیم شیعۀ دوازده امامی به غالی و معتدل تقسیمی ذهنی و دور از واقع است و ماهیت شیعه در این دوره همان چیزی است که از ظواهر متون آنان در این دوره فهمیده می¬شود. این ماهیت به تعبیر او کاملا عرفانی یا معنوی است و رگه¬هایی از عرفی و عقلانی بودن (به معنای وسیع کلمه) در آن بسیار کم یافت می¬شود.
در برابر این ادعای امیر معزی تحقیقات و تلاشهای محمد حسین مدرسی طباطبائی قرار می‌گیرد که می کوشد جریان غالی را از جریان عقل گرایی شیعی امامی در همین دوره با نشان دادن آثاری از ابوجعفر ابن قِبه رازی (متوفی حدود ۳۱۹) و دیگران تفکیک کند. آثاری از مدرسی قبلا به فارسی ترجمه شده که مهمترین آنها کتاب مکتب در فرآیند تکامل، از انتشارات کویر (۱۳۸۶) است. مطالعات انتقادی تاریخی در باب شیعۀ امامی عمر چندانی ندارد و آثار این محققان ایرانی مقیم خارج جزو اولین آثار خواندنی محسوب می شوند.

این جا یک سایت کتاب فروشی نیست.

هدف اول و غیر انتفاعی ما معرفی بهترین ها در میان انبوه آثار است.

در عین حال امکان خرید هم دارید.

در حال بارگذاری
تمام حقوق برای وب سايت آثار برتر محفوظ است. © 1387 - 1397
پياده سازی توسط شرکت پرتونگار