حسن و قبح عقلی و قاعده ملازمه

نویسنده: محمد حسین اصفهانی
مترجم: صادق لاریجانی
نقد و نظر، سال چهارم، شماره ۱۳-۱۴، زمستان ۱۳۷۶-۱۳۷۷

فیپا:
اصفهانی، محمد حسین، ” حسن و قبح عقلی و قاعده ملازمه “، ترجمه و تعلیق صادق لاریجانی، نقد و نظر، سال چهارم، شماره۱۳-۱۴، زمستان ۱۳۷۶-۱۳۷۷، صفحه ۱۲۹-۱۶۶.

قوه عاقله شانش تعقل و فعليتش فعليت عاقليت است؛ همان‏گونه كه در ساير قواى ظاهرى و باطنى، امر بدين منوال است. هم قوه عاقله و هم ديگر قواى موجود در انسان، فقط فعليتى را مى‏پذيرند كه به نحو قوه و (استعداد)، واجد آن هستند. قوه عاقله داراى بعث (برانگيختن) و زجر (بازداشتن) و نيز اثبات شيئى براى شى‏ء ديگر نيست؛ بلكه شانش صرفا تعقل شيئى است كه از غير ناحيه جوهر عاقل ثابت است. تفاوت عقل نظرى با عقل عملى هم به تفاوت مدركات آنهاست: (۱) از اين لحاظ كه آيا مدرك شيئى است كه شايستگى تعلق علم را دارد يا شايستگى فعل و ترك را. از مدركات عقلى، كه داخل در احكام عقل عملى است و برگرفته از آراء بديهى مشترك بين عقلاست و گاهى «قضاياى مشهوره‏» و گاهى «آراء محموده‏» ناميده مى‏شود، قضيه «حسن عدل و احسان‏» و «قبح ظلم و عدوان‏» است.

>>> برای دانلود رایگان مقاله عضو شوید

نظر شما:

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

معادله زیر را حل کنید: *

در حال بارگذاری
تمام حقوق برای وب سايت آثار برتر محفوظ است. © 1387 - 1395
پياده سازی توسط شرکت پرتونگار